Omschrijving van het werk - Installatie Wereldtentoonstelling

Omschrijving van het werk

Aanvankelijk schilderde Lieve groot en abstract. Vanaf 1995 werd ze gebeten door het realisme. Vanaf 2008 heeft het werk een unieke hedendaagse beeld- en vormtaal, waarbij ze in haar huidig oeuvre vaak een zeer realistische weergave der dingen combineert met lege ruimtes of vlakken tot bijzondere composities. Het oeuvre is apart, hedendaags, technisch hoogstaand en heeft een warme uitstraling door een bijzonder kleurgebruik. Je kunt het onrealistisch realisme of abstract realisme noemen. Inhoudelijk zijn de beelden kritisch dan weer poëtisch, emotioneel en steeds gelaagd.

In de grote, huidige schilderijen, ‘Lichtgezanten’, vloeien je blik, je gedachten, je gevoelens van de ene dimensie naar een andere, letterlijk en figuurlijk. Het zijn beklijvende schilderijen waarin vlaktes, dieptes, leegtes, lichtgezanten, schaduwen, de aanwezigheid en de afwezigheid van vormen en details nemen je mee in een wereld van rust, onrust, vrede, strijd, onzekerheden, vertouwen…

De schilderijen in de reeks 'De(on)draaglijke snelheid van het bestaan', eveneens groot van formaat, nodigen je uit om de hemel te ontdekken, je te verliezen in cirkels, (staan in de Chinese filosofie voor de hemel). Of om je te verliezen in leegte, schaduwen, in subtiele kleurnuances. Ze slorpen je op, zuigen je mee of ze geven je rust. Alles mag want vaak is er hét vierkantje (dat is gevuld met de twee pralines of het is leeg, het maakt niet uit): In de Chinese filosofie staat het vierkant voor de aarde, het stukje realiteit waarvoor jijzelf verantwoordelijk bent en dat jij op jouw manier moet opvullen om de ondraaglijke snelheid van het bestaan draaglijk te maken..

Lieve heeftal 25 jaar een speciale band met China; ze woonde er tussen 2006 en 2008 en je vindt veel Chinese elementen in haar werk.. In haar atelier in Shenyang , schilderde ze de reeks 'Vrij-er'. Kleine erotische werkjes waarin ze op een ludieke manier ingaat tegen westerse clichés over Chinezen. In "Rode draden" uit dezelfde periode illustreert ze dat je huizen tot oude planken kan reduceren maar dat bepaalde waarden, conflicten of gegevens die bij de mens horen niet mee 'vernield' worden, steeds terugkeren. Zoals het schilderij ‘Onvoltooid verleden tijd’ uit deze reeks wijst ze op het feit dat de onderdrukking van een vrouw niet iets is van 100 jaar geleden in een ver Oosters land maar hier en nu dichtbij losjes aan een haakje hangt.

Chocolade, dat nooit eerder voorkwam in de schilderkunst maar voor Lieve die als bakkersdochter opgroeide tussen de warme chocolade is het een vanzelfsprekend voorwerp. Als ze chocolade integreert in een groot schilderij of in een stilleven staat het als symbool voor de liefde en de troost waar elk individu nood aan heeft of zelf moet creëren. Maar op elke tentoonstelling van haar zal je ook enkele miniatuurtjes vinden waar alleen twee pralines op staan, ze noemen ‘Liefde is…’ ze zijn een ode aan de liefde.
Ze beloofde haar ouders deze miniatuurtjes steeds te blijven schilderen en er op elke tentoonstelling enkele te hangen als eerbetuiging aan haar jeugd! Deze miniatuurtjes hangen reeds over de hele wereld verspreid..

• persartikel 9 juli 2010: 'ik ga koppig mijn eigen weg', Krant van West Vlaanderen
• persartikel 17 februari 2010, de Omroeper
• Vermelding in ISEL
• Vermelding in het tijdschrift "The key for the best" , juni 2010

Installatie Wereldtentoonstelling

Omschrijving installatie met schilderijen in Het Belgisch Paviljoen:

Met haar typische onrealistisch-realistische stijl en humor creeerde Lieve Dejonghe een exclusieve installatie voor de Shanghai Wereldexpositie 2010.
De installatie heeft Lieve Dejonghe opgebouwd in de 1m30 brede zijde van een 4m hoge tussenwand. In deze ‘kast’ hangen vier zwevende schilderijen en een foto. De ‘kast’ is afgesloten met een glazen wand waarop een slogan in zes Chinese karakters opvalt en betekent: ‘Chocolade is Kunst’. Lieve Dejonghe gebruikt(e) precies deze slogan als uitgangspunt voor dit werk om te komen tot de vraag: ‘Wat is Kunst?’

Het werk wordt gelezen van boven naar onder. De drie bovenste schilderijen hebben een andere beeldtaal dan het vierde.
Je aandacht wordt doorheen de drie ‘witte’ schilderijen meegenomen door een prachtig, rood penseel, waarvan je begrijpt dat, hoe artistiek het er ook uitziet, het penseel de Kunst niet is, zoals evenmin chocolade Kunst is.
Het wit in zijn zuiver wit-zijn én in alle mogelijke nuances van wit, tegen de bladzilveren achterwand, vormt een onmetelijke ruimte voor het vierde schilderij.
In dit warme, intieme schilderij verwijst Lieve Dejonghe naar de parallellen tussen Kunst en Levenskunst.
Voor Lieve die de wereld bekijkt als een globaal geschenk, een mondiaal probleem en gegeven , is het evident dat Westers en Oosterse elementen gemixt worden. Het Chinese karakter op het rode blaadje betekent ‘geluk’ en verwijst de nood van elke ziel.
Zowel kunst als levenskunst (de geschenken) zijn verweven met subjectieve (het horizontale en het verticale rode draadje) en collectieve ervaringen waarbij we moeilijk kunnen inschatten hoe belangrijk de rol van tijdsgeest en de media zijn (het penseel).
De rust aanwezig in de foto waarmee de schilderijenreeks afgesloten wordt, staat in fel contrast met het hectische gebeuren van deze expo. Hiermee accentueert Lieve Dejonghe de eenzame positie waarin de kunstenaar zich vaak bevindt en naar de intensieve overgave die zij, los van de realiteiten om zich heen, moet bewaren, want daar gebeurt het creëren.

Het lanceren van de vraag ‘Wat is Kunst?’ is een pertinente uitdaging van een kunstenaar die sinds 15 jaar eigenzinnig haar weg gaat in een land waar vooral conceptuele kunst gezien wordt als de enige, echte kunstvorm.
Wat is Kunst? Een boeiende, moeilijke discussie, vandaar dat Lieve Dejonghe in deze installatie met humor grijpt naar haar oplossing bij ingewikkelde vraagstukken: de chocolaatjes, hier een wezenlijk onderdeel van het geheel.

De vier schilderijen (50/50cm) en foto (40/40cm) die deel uitmaken van de installatie van Lieve Dejonghe (4 meter hoog, 1,30m breed) die op het Belgisch Paviljoen op de Wereldtentoonstelling te zien waren. De locatie van de installatie in het Paviljoen, met de Chinese slogan.