Installatie Wereldtentoonstelling

Omschrijving installatie met schilderijen in Het Belgisch Paviljoen:

Met haar typische onrealistisch-realistische stijl en humor creeerde Lieve Dejonghe een exclusieve installatie voor de Shanghai Wereldexpositie 2010.
De installatie heeft Lieve Dejonghe opgebouwd in de 1m30 brede zijde van een 4m hoge tussenwand. In deze ‘kast’ hangen vier zwevende schilderijen en een foto. De ‘kast’ is afgesloten met een glazen wand waarop een slogan in zes Chinese karakters opvalt en betekent: ‘Chocolade is Kunst’. Lieve Dejonghe gebruikt(e) precies deze slogan als uitgangspunt voor dit werk om te komen tot de vraag: ‘Wat is Kunst?’

Het werk wordt gelezen van boven naar onder. De drie bovenste schilderijen hebben een andere beeldtaal dan het vierde.
Je aandacht wordt doorheen de drie ‘witte’ schilderijen meegenomen door een prachtig, rood penseel, waarvan je begrijpt dat, hoe artistiek het er ook uitziet, het penseel de Kunst niet is, zoals evenmin chocolade Kunst is.
Het wit in zijn zuiver wit-zijn én in alle mogelijke nuances van wit, tegen de bladzilveren achterwand, vormt een onmetelijke ruimte voor het vierde schilderij.
In dit warme, intieme schilderij verwijst Lieve Dejonghe naar de parallellen tussen Kunst en Levenskunst.
Voor Lieve die de wereld bekijkt als een globaal geschenk, een mondiaal probleem en gegeven , is het evident dat Westers en Oosterse elementen gemixt worden. Het Chinese karakter op het rode blaadje betekent ‘geluk’ en verwijst de nood van elke ziel.
Zowel kunst als levenskunst (de geschenken) zijn verweven met subjectieve (het horizontale en het verticale rode draadje) en collectieve ervaringen waarbij we moeilijk kunnen inschatten hoe belangrijk de rol van tijdsgeest en de media zijn (het penseel).
De rust aanwezig in de foto waarmee de schilderijenreeks afgesloten wordt, staat in fel contrast met het hectische gebeuren van deze expo. Hiermee accentueert Lieve Dejonghe de eenzame positie waarin de kunstenaar zich vaak bevindt en naar de intensieve overgave die zij, los van de realiteiten om zich heen, moet bewaren, want daar gebeurt het creëren.

Het lanceren van de vraag ‘Wat is Kunst?’ is een pertinente uitdaging van een kunstenaar die sinds 15 jaar eigenzinnig haar weg gaat in een land waar vooral conceptuele kunst gezien wordt als de enige, echte kunstvorm.
Wat is Kunst? Een boeiende, moeilijke discussie, vandaar dat Lieve Dejonghe in deze installatie met humor grijpt naar haar oplossing bij ingewikkelde vraagstukken: de chocolaatjes, hier een wezenlijk onderdeel van het geheel.

 

Omschrijving van het werk

Aanvankelijk schilderde Lieve groot en abstract. Vanaf 1995 werd ze gebeten door het realisme. Haar huidige werk is een symbiose, apotheose van alles wat vooraf gegaan is zowel op vlak van de puur esthetische emotie, als het inhoudelijke, zowel op vlak van de aangewende technieken als op dat van het kleurgebruik.

Lieve heeft een unieke beeld- en vormtaal, waarbij ze in haar huidig oeuvre vaak een zeer realistische weergave der dingen combineert met lege ruimtes en bijna surrealistische composities. Het oeuvre is apart, hedendaags, technisch hoogstaand en heeft een warme uitstraling. Inhoudelijk zijn de beelden kritisch dan weer poëtisch maar steeds gelaagd. Je kunt het onrealistisch realisme noemen.

Lieve heeftal 25 jaar een speciale band met China; ze woonde er tussen 2006 en 2008 en je vindt veel Chinese elementen in haar werk.. In haar atelier in Shenyang , schilderde ze de reeks 'Vrij-er'. Kleine erotische werkjes waarin ze op een ludieke manier ingaat tegen westerse clichés over Chinezen. In "Rode draden" uit dezelfde periode illustreert ze dat je huizen tot oude planken kan reduceren maar dat bepaalde waarden, conflicten of gegevens die bij de mens horen niet mee 'vernield' worden, steeds terugkeren. Zoals het schilderij ‘Onvoltooid verleden tijd’ uit deze reeks wijst ze op het feit dat de onderdrukking van een vrouw niet iets is van 100 jaar geleden in een ver Oosters land maar hier en nu dichtbij losjes aan een haakje hangt.

Na twee jaar in China had Lieve duidelijk nood aan ruimte. De huidige grotere schilderijen van de reeks 'De(on)draaglijke snelheid van het bestaan', nodigen je uit om de hemel te ontdekken, je te verliezen in cirkels, (staan in de Chinese filosofie voor de hemel). Of om je te verliezen in leegte, in subtiele kleurnuances. Ze slorpen je op, zuigen je mee of ze geven je rust. Alles mag want er is hét vierkantje met de twee pralines: In de Chinese filosofie staat het vierkant voor de aarde, het stukje realiteit waarvoor jijzelf verantwoordelijk bent en dat jij op jouw manier moet opvullen met liefde of troost om de ondraaglijke snelheid van het bestaan draaglijk te maken..

Chocolade is overigens sinds 15 jaar een steeds terugkerend element in haar werk. Een thema dat nooit eerder voorkwam in de schilderkunst maar voor Lieve die als bakkersdochter opgroeide tussen de warme chocolade was het vanzelfsprekend. Als ze chocolade integreert in een groot schilderij of in een stilleven staat het als symbool voor de liefde en de troost waar elk individu nood aan heeft of zelf moet creëren. Maar op elke tentoonstelling van haar zal je enkele miniatuurtjes vinden waar alleen twee pralines op staan, ze noemen ‘Liefde is…’ ze zijn een ode aan de liefde.
Ze beloofde haar ouders deze miniatuurtjes steeds te blijven schilderen en er op elke tentoonstelling enkele te hangen als eerbetuiging aan haar jeugd! Deze miniatuurtjes hangen reeds over de hele wereld verspreid..

• persartikel 9 juli 2010: 'ik ga koppig mijn eigen weg', Krant van West Vlaanderen
• persartikel 17 februari 2010, de Omroeper